ผี

ผี

ผี

ผี หลายคนถ้าพูดไำถึงเรื่องผี นี้ ก็รู้สึกถึงความน่ากลัวที่สหยดสยอง หรือขนลุกขนสู้กันเลยทีเดียว เเต่ละเรื่องที่จะมานำเสนอให้อ่านล้วนมีแต่เรื่อง จากประสบการณ์ตรงจากทางบ้านที่ได้เจอเเละส่งมา ให้เจ้เอามาเล่าสู่ให้ทุกคนได้ ฟังวันนี้ บอกเรื่องคัดแต่เรื่องที่ สุดหลอน และสยอง กันเลย

เรื่องแรก ผีเขมรที่เกาะกูด

มันเกิดขึ้นเมื่อปลายฤดูร้อนวันหนึ่งเมื่อมีสจ๊วตและเครื่องปรับอากาศคนเดียวกับฉัน งานพบปะสังสรรค์ที่มีเวลาว่างตรงกันประมาณ 10 คนจัดทริปเที่ยวเกาะกูด โดยพักที่บ้านกึ่งรีสอร์ทบนเกาะส่วนตัวเล็ก ๆ ไม่ไกลจากชายแดนกัมพูชา

อยากเป็นไฮโซอันดับต้น ๆ เราเดินทางออกจากกรุงเทพช่วงบ่ายด้วยรถบัสปรับอากาศจากบขส. มาลงที่จ. ตราดจากนั้นนั่งรถสองแถวไปท่าเรือเพื่อต่อเรือไปยัง เกาะอีกครั้งซึ่งจะถึงตอนค่ำทุกคนเหนื่อยมาก ขนาดที่เรียกได้ว่าแทบจะคลานขึ้นวิลล่า

ผี

หลังจากเติมพลังด้วยอาหารเย็นที่เจ้าของรีสอร์ทเตรียมไว้ให้จนอิ่มแล้วเราก็เลยไปสำรวจวิลล่าและบริเวณโดยรอบ … ดูเหมือนบังกะโลริมหาดเก่า ๆ ทั่วไปยกพื้นสูงกว่าตัวไม้ประมาณเมตรกว่า ๆ มีหน้าต่างรอบด้านทำให้อากาศถ่ายเทได้ดีด้านหน้าเป็นทะเลสีฟ้าเข้ากันกับสีฟ้าอ่อนของบ้าน ด้านหลังเนินเขาเล็ก ๆ ที่มีพืชพันธุ์ต่างๆมากมายเบียดเสียดกัน เสียงสิ่งมีชีวิตร้องเบา ๆ จากป่าละเมาะ แต่หนึ่งในเสียงที่ทำให้ฉันขนลุกคือน่าขยะแขยงที่สุด เป็นเสียงตุ๊กแกเดินลอดกำแพงบ้าน

ระหว่างทางเราได้พบกับชาวบ้านที่ทำงานในรีสอร์ท ทุกคนมีอัธยาศัยดี ยกเว้นพ่อแม่ของเด็กสามคนที่มองฉันและซุบซิบแบบแปลก ๆ ..

คืนนั้น … เรานั่งเฮฮา สายลมชายหาดจนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปถึงเกือบเที่ยงคืน จึงเดินกลับบ้านพักไปพักผ่อนด้วยความสนิทกันมากต่างคนจึงลากเตียงและมุ้งมารวมกันในห้องใหญ่ห้องเดียว พวกเขาพูดคุยและสร้างความสนุกสนานซึ่งกันและกัน …

เป็นเวลานานเสียงค่อยลดลงจนเป็นเสียงกระซิบ และในที่สุดก็เงียบแสงจันทร์สาดส่องเข้ามาในห้องเห็นเงาสลัว เสียงคลื่นเบา ๆ ปะทะกับความเหนื่อยล้าของการเดินทางทำให้ฉันหลับไปอย่างง่ายดาย

เวลาจะผ่านไปเท่าไหร่ก็ไม่รู้ ฉันสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงตุ๊กแกคำรามอยู่ข้างนอก เสียงนั้นทำให้เขารีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุม เอามือปิดหูด้วยความกลัว … น่าแปลกที่เพื่อน ๆ ยังคงหลับสบายเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หลังจากนั้นไม่นานเสียงตุ๊กแกก็สงบลง แต่คราวนี้เสียงของชายหญิงดังขึ้นเบา ๆ ฉันพยายามฟังสิ่งที่พวกเขาพูด แต่ไม่สามารถเข้าใจแม้แต่คำเดียว … เช่นเดียวกับภาษาเขมร

ผี

ฉันค่อยๆหันกายไปมองหน้าต่างที่เป็นที่มาของเสียง … ท่ามกลางความมืดที่มีเพียงแสงจันทร์สลัว … ชายหญิงและเด็กที่ฉันพบเดินเล่นใน ตอนเย็น … บทสนทนาก็หยุดลงทันที ราวกับว่าเขารู้ว่ามีคนแอบฟังพวกเขาทั้งหมดหันมาจ้องฉันด้วยสายตาเย็นชา …

แหม … ชาวบ้านที่ทำงานนี่ ” ฉันคิดกับตัวเองและถามเบา ๆ เพราะกลัวว่ามันจะรบกวนเพื่อนนอน

มันคืออะไร? … มาทำอะไรกันดึก ๆ ดื่น ๆ แบบนี้ … “เสียงของฉันทำให้เพื่อนบางคนเริ่มพลิกตัว … เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็เห็นเงาพราวเดินโซซัดโซเซลุกขึ้นนั่ง

ในเสี้ยววินาทีที่ฉันละสายตาจากพวกเขา … ทันใดนั้นภาพของเด็กชายตัวเล็ก ๆ ที่อยู่ข้างนอกก็ปรากฏขึ้น ยืนอยู่หน้าประตูห้องนอน … ถือไม้ท่อนใหญ่แกว่งอยู่ในมือ … ฉันงงกับวิวตรงหน้าฉันไม่เข้าใจตอนเด็กแอบปีนเข้าห้องเรา

โดยไม่คาดคิด … คุณเริ่มวิ่งไปรอบ ๆ ห้อง กระโดดข้ามเพื่อนบางคนที่ยังนอนอยู่รอบ ๆ ในขณะที่เคาะกำแพงด้วยท่อนไม้พร้อมกรีดร้อง … มันเห่าหอนจนผมต้องเอามือปิดหู

ตอนนี้เพื่อน ๆ ทุกคนตื่นแล้ว ทุกคนนั่งมองหน้ากันอย่างสับสนว่าเกิดอะไรขึ้น … ฉันพยายามร้องไห้ออกมา แต่เด็กนรกคนนั้นไม่ยอมหยุด ยังคงวิ่งไปเคาะกำแพงรอบ ๆ ห้องฉันเริ่มสงสารและหันไปหาสามีภรรยาที่ยังคงยืนอยู่

“พี่ช่วยมาเอาเด็กออกเถอะซนจริงๆ … ” ฉันกวักมือเรียกพวกเขาสองคน แต่น่าแปลกที่พวกเขาดูเหมือนจะไม่สนใจ ว่าเด็กเองกำลังรบกวนการพักผ่อนของเรา
“คุยกับใครอยู่ที่ไหนแอนดี้ … แล้วนี่มันเสียงอะไรใครร้อง … ใครมาเคาะประตูพร้อมหันกลับไปด้วยความตื่นตระหนกราวกับไม่เห็นใคร

“โอ้ … เรียกพ่อแม่ของเด็กคนนี้มาเอาลูกเขาออก … วิ่งเล่นได้นอนไม่หลับ … “

ฉันตอบอย่างท่วมท้น จากนั้นก็ย้ายตัวเองขึ้น Moonlight ค้นหาเส้นทางไปยังแผงสวิตช์ไฟแล้วกดปุ่มเพื่อให้มันทำงาน … แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น … ทั้งห้องยังคงมืดมิด

ท่ามกลางความงุนงงของเพื่อนฉันกดปุ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า แข่งขันกับเสียงกรีดร้องและเคาะผนังห้องของเด็กชายคนนั้น ความกดดันปะทุขึ้นจนฉันแทบทนไม่ไหว ฉันกดสวิตช์ไฟหลายครั้งด้วยนิ้วของฉัน พร้อมตะโกนสุดเสียง

ผี

“เด็กชายหยุด … หยุดวิ่งเดี๋ยวนี้ … “

สิ้นเสียงของฉันแสงจากดวงไฟมากมายบนเพดานก็สว่างขึ้น เสียงรบกวนและภาพของเด็กน้อยคนนั้นกลับหายไปในพริบตาทั้งห้องกลับสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง … ฉันมองไปรอบ ๆ เห็นเพื่อน ๆ นั่งกันด้วยความกลัว

ฉันรีบเดินไปที่หน้าต่างตรงหัว เพื่อมองหาทั้งสามคน แต่ก็ไม่พบอะไร … เห็นกลุ่มเงาพราวเดินมาที่ท่าเรือพวกเขามองมาที่ฉันอีกครั้ง ด้วยท่าทางเฉยเมยเหมือนปกติแล้วค่อยๆเดินจากไปจนในที่สุดก็ลับสายตา

เช้าวันรุ่งขึ้นฉันเดินลงไปดูบริเวณที่ฉันเห็นสามีภรรยาเมื่อคืน (เดินคนเดียวเพื่อนอีกคนกำลังลำบากในการเก็บข้าวของและหนีกลับกรุงเทพฯ) พบว่ามีศาลเจ้า 2 หลังตั้งอยู่ … ทำไม? เมื่อวานไม่มีใครเห็นศาลนี้เลย … ถามคนงานว่าสร้างขึ้นสำหรับสามีภรรยาและลูกชายบนเรือเพื่อหนีออกจากกัมพูชาเพื่อหนีภัยสงครามเมื่อหลายปีก่อน แต่โชคไม่ดีที่ทั้งครอบครัวตกเรือล่มและศพก็ถูกคลื่นซัดมาเกยชายหาดหน้าบ้านหลังนี้

เรื่องที่2 เล่าเรื่องผี….

ประสบการณ์การนั่งเล่นเรื่องผีในโรงเเรม

เริ่มกันเลย. เรื่องเกิดประมาณเดือนสิงหาคม 2556 เรื่องมีอยู่ว่าแม่และที่ทำงานต้องไปออกบูธและร่วมประชุมในกิจกรรมวันวิทยาศาสตร์แห่งชาติประจำปี 2556 ระหว่างวันที่ 6-21 สิงหาคม 2556 ที่ไบเทคบางนา แต่ที่ทำงานของแม่จัดให้ ที่จะเข้าร่วมงานในวันที่ 13 สิงหาคมใช่เราจึงเลือกเดินทางเช้าวันที่ 12 สิงหาคมประมาณ 10 โมงเช้า เรากับพี่สาวเดินตามแม่

pgslotvip

เพราะแม่ของฉัน ต้องการให้คุณเป็นเพื่อนกับ 12 ชั่วโมง ในการเดินทางโดยรถตู้ จากขอนแก่น ไปกรุงเทพ มันเป็นช่วงเวลา ที่ยากลำบากมาก ขาเข้ากรุงเทพรถติดอัมพาตเนื่องจากคนกลับ จากต่างจังหวัดโรงแรม ที่อ่านรีวิวดีๆ หลังจากนั้นมีดาราหลาย คนจองไว้ แต่ผมป่วย

เมื่อถึงบางนาในเวลาประมาณตี 4 เกือบ 5 ทุ่มฝนตกหนักน้ำท่ว มถนนมองไม่เห็นทางอื่น ไปโรงแรม ที่จองไว้ไม่ได้เพราะฝนตกหนักมาก

พวกเขาจึงตัดสินใจหาโรงแรมใกล้ Bitecone ตื่นเช้าจะได้ไปง่ายรถไม่ติด (ลืมบอกไปมีสมาชิก 6 คนค่ะคุณลุงที่ทำงานแม่และคนขับรถ) เมื่อขับรถวนหาโรงแรมโรงแรมหลังโรงแรมในที่สุด … โรงแรมที่มีปัญหาซึ่งเป็นสาเหตุของเรื่องนี้

เมื่อคนขับรถเลี้ยวเข้าไปในโรงแรมนั้นเราพบกับความเงียบเหงามากกกกกรถจอดที่หน้าทางเข้าเคาน์เตอร์หน้าโรงแรม แม่กับป้าต่อรองกับเจ้าหน้าที่ถามว่าห้องว่างไหม คำตอบคือ … ว่างเปล่า

เราเลยจัดแจงนำกระเป๋าลงและให้คนขับนำรถไปจอดให้เรียบร้อย เราเปิดห้องพัก 2 ห้องพร้อมเตียงคิงไซส์ 1 เตียงและเตียงเดี่ยว 1 เตียงโดยแยกจากลุงที่ทำงานแม่ + คนขับ / และห้อง เรามีแม่พี่สาวและป้าคือ … จากทางเดินไปห้องมันดูสกปรก … ทะเลทรายมาก ประสบการณ์ดูหนังผี ที่เคยดูเริ่มหลั่งไหลเข้ามาในใจแล้วค่ะ 55555

แต่ต้องบอกก่อนนะเราไม่กลัวผี แค่มีเตียงนอนก็พอแล้ว พรุ่งนี้เช้า … เจ้าหน้าที่ของโรงแรมจะพาคุณไปที่ห้องของคุณ ลองนึกภาพดูสิ กรอบสี่เหลี่ยมห้องจะกรอบ แต่มีที่ว่างตรงกลางแล้วไม่มีหลังคาฝนตก ตอนนี้ … เศษฝนสาดเข้าที่ประตู พร้อมกับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “ไส้เดือน”

อยู่ใต้พื้นและกำลังจะผ่านประตูเข้าไป แต่โชคดีที่ … พนักงานคนนั้นเหยียบไส้เดือนและเตะมันออกไป เหตุการณ์นี้ตกใจมากเราจึงรีบวิ่งเข้าไปในห้องและปิดประตู เพราะบรรยากาศนอกจากจะวังเวงแล้วยังมีพนักงานซาดิสต์เหยียบไส้เดือนอีก

ตัดมาที่ตอนเปิดประตูห้อง — พอเปิดประตูเข้าห้องบอกเลยห้องอับมาก ต่างคนต่างง่วง แต่อยากอาบน้ำชำระร่างกายเพื่อให้หลับสบายเราและพี่สาวถูกเนรเทศให้นอนเตียงเดี่ยว (เราก็พอ ๆ กันเธอตัวโตกว่าวัวนอนกับปลา) … เป็นเรื่องแปลกที่เราสำรวจห้องเพียงไม่กี่นาที

ดูที่นอนสั่นผ้าห่ม ตู้เสื้อผ้าแบบเปิดและที่สุดท้ายที่ดูคือ … ห้องน้ำโอ้ววว … ท่านผู้ชม ห้องน้ำเดินเข้าไปแทบช็อก ไม้ที่กั้นห้องแตกปลวกกัดสายไฟอะไรไม่รู้เกี่ยวกับฝ้า มีเครื่องทำน้ำอุ่นอยู่ทางซ้ายมือ แน่นอน … ฉันไม่กล้าใช้เครื่องทำน้ำอุ่นเพราะกลัวไฟรั่ว โอ้ … พอเห็นสภาพห้องน้ำจึงตัดสินใจไม่อาบน้ำล้างหน้าแปรงฟัน (อยากผ่า) แล้วทุกคนก็นอน …

ปิดปากก๊อกแก๊กเสียงผู้ชายงัดประตูไอ้ที่กำลังสะอื้นเหมือนเสียงใคร มาบิดก๊อกแก๊สรอบประตู คนจะหลับจะนอน ตอนแรกฉันคิดว่าแม่หรือไปห้องน้ำทันทีที่หันหน้าไปมองก็เห็นคนสองคนนอนอยู่ข้างเตียง (ฉันเป็นคนชอบนอนทับท้อง) … เธอจึงหันหน้าไปมองทางประตูห้องน้ำอีกทาง

หึหึมันชัดเจน เธอเป็นผู้หญิงผมสั้นใส่เสื้อยืดและกางเกงขาสั้น (สีอะไรไม่รู้มันเข้ม แต่ตาชินกับความมืดแล้วพอเห็นวิธีแต่งตัว) ก็บิดลูกบิดประตูในห้องน้ำ แล้วเธอก็บิดได้สำเร็จและเข้าห้องน้ำพร้อมปิดประตูดัง “คลั๊ก” (เอ่อฮะ … เปิดได้ตอนตื่นนอนอยากเซอร์ไพรส์คุณ)

ด้วยความที่เราลืมไปจึงไม่ได้ตกใจหรือสนใจตอนนั้นฉันง่วงมากเราเลยตัดสินใจหันกลับไปซึ่งก็คือการนอนหงายเต็มหลัง และทำให้เราตกใจอีกครั้งเมื่อมีผู้หญิงผมยาวสวมชุดนั่งพิงศีรษะอยู่บนเก้าอี้ตรงข้ามกับเตียงเราก็ … โอ้พระเจ้า … แท็กทีมมาเป็นคู่ดูโอ้ ถามว่าตอนนั้นกลัวมั้ย … บอกเลยว่า “ง่วง”. เชื่อหรือไม่ว่าเราพบสิ่งนั้น เราไม่สนใจนอนต่อไปจนถึงเช้า …

เช้านี้เราตื่นก่อนเพื่อน ไปล้างหน้าแปรงฟันเปลี่ยนเสื้อผ้าและปลุกพี่สาวแม่และน้าของฉันเมื่อพวกเขามีสติตั้งแต่ตื่นนอน ป้าเล่าเหตุการณ์ที่ป้าเจอเมื่อคืนให้ทุกคนในห้องฟัง ทันใดนั้นฉันรู้สึกเหมือนปวดหัวเหมือนคนอื่นไม่รู้อะไรมากฉันจึงลืมตาขึ้นและเห็นว่าฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกดศีรษะของเธอตกใจมาก

แล้วผู้หญิงคนนั้นก็หายไป ป้ากลัวมากจนหลับไป “ เรานั่งอยู่ตรงนั้นและหัวเราะและเล่าเรื่องที่เราเล่าให้ฟังเมื่อคืนทุกคนขนลุกแม่ยังบอกว่าเหมือนมีคนเดินไปมาในห้องทั้งคืนเราเลยบอกทุกคนว่า“ อย่ากลัว เขาคงมาขอส่วนบุญ เขาไม่ได้มาทำอะไร “พูดจบเราก็นั่งภาวนาให้เขา …

และเมื่อทุกคนทำภารกิจของตัวเองเสร็จแล้วพวกเขาก็ตรวจสอบโรงแรมที่น่ากลัวนี้โดยเร็วที่สุด …

อ่านเพิ่มเติม

ติดตามเรื่องหลอนสุดเฮี้ยนได้ ที่นี้

บทความต่อไป

Recent Posts

เรื่องก่อนหน้า

TRUE

เรื่องถัดไป

webtoon

เมนู