ฝาก - ถอน

ดูanime

ดูanime

ดูanime

ดูanime ในปี 1970 ผู้สร้างภาพยนตร์ ชาวญี่ปุ่น ได้ทดลองใช้ เทคนิคใน สร้างภาพยนตร์ การ์ตูน ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์แอนิเมชันในสหรัฐอเมริกาและ [[ยุโรป] แต่ไม่ได้รับการยอมรับ] เพื่อให้ญี่ปุ่นสามารถ สร้างภาพยนตร์ การ์ตูน ของตนเองได้ ในช่วงปลาย ทศวรรษ

1970 ภาพยนตร์ การ์ตูนญี่ปุ่น ได้พัฒนาลักษณะ เฉพาะที่สามารถแยกออก จากภาพยนตร์ การ์ตูนอเมริกัน ได้อย่างชัดเจน อะนิเมะ ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในญี่ปุ่น

ทำให้ธุรกิจการสร้างอนิเมะเติบโต อย่างรวดเร็ว และในช่วงปี 1990 และ 2000 ชื่อเสียง ของอนิเมะ ก็แพร่กระจาย ไปนอกประเทศญี่ปุ่นพร้อมกับการขยายตลาด อนิเมะ ในต่างประเทศ สำหรับคนที่รักมัน

ดูanime
คำศัพท์

อะนิเมะ” (アニメ) เป็นคำย่อ ของアニメーション ซึ่งเป็นคำ ที่ยืมมา จากภาษาอังกฤษ (สังเกตว่าเขียน ด้วยอักษรคาตาคานะ) “แอนิเมชั่น” หมายถึง ภาพเคลื่อนไหว ทั้งสองคำนี้ ใช้แทน กันได้ในภาษาญี่ปุ่น

อย่างไรก็ตาม คำย่อมักใช้มากกว่าคำว่า “อะนิเมะ” และครอบคลุมภาพยนตร์การ์ตูนทุกเรื่อง ไม่ จำกัด เฉพาะประเภทหรือรูปแบบของภาพยนตร์การ์ตูน

“Japanimation” ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่าง “Japan” (ญี่ปุ่น) กับ “แอนิเมชั่น” เป็นอีกคำหนึ่งที่มีความหมายว่า “อะนิเมะ” ทศวรรษที่ 1970 และ 1980 แต่มีการใช้น้อยลงเรื่อย ๆ ตั้งแต่ปี 1990

และสูญเสียความนิยมไปก่อนกลางทศวรรษที่ 1990 ปัจจุบันคำนี้ใช้เฉพาะในญี่ปุ่นเพื่อแยกความแตกต่างระหว่างภาพยนตร์การ์ตูนทั่วไป (ซึ่งคนญี่ปุ่นเรียกรวมกันว่า “อะนิเมะ” ) และภาพยนตร์การ์ตูนที่ผลิตในประเทศ


สำหรับบทความหลักในหมวดหมู่นี้ดูมังงะ
เช่นเดียวกับภาพยนตร์อะนิเมะมีอยู่หลายประเภท ตัวอย่างเช่น: แอ็คชั่นผจญภัยเรื่องราวสำหรับเด็ก ตลก โศกนาฏกรรม แฟนตาซี สยองขวัญฮาเร็มโรแมนติกและนิยายวิทยาศาสตร์

อนิเมะส่วนใหญ่มีเนื้อหาจากอนิเมะมากกว่าหนึ่งประเภท และอาจมีสารมากกว่าหนึ่งชนิดทำให้การจัดประเภทอนิเมะทำได้ยากเป็นเรื่องปกติที่อะนิเมะแอ็คชั่นส่วนใหญ่จะมีเนื้อหาตลก และยังอาจมีการวิพากษ์วิจารณ์ทางสังคมอีกด้วย ในทำนองเดียวกันอนิเมะแนวโรแมนติกหลายเรื่องก็มีฉากต่อสู้ที่เข้มข้นพอ ๆ กับอนิเมะแอคชั่น

ประเภทที่สามารถพบได้ในอะนิเมะและมังงะเท่านั้น: (สำหรับประเภทอื่นดูรายชื่อประเภทภาพยนตร์)

Bishojo: (ภาษาญี่ปุ่นแปลว่า“ สาวหน้าตาดี”) อะนิเมะที่มีตัวละครหลักเป็นสาวสวยเช่น Magic Night Ray Earth
Bishonen: (ภาษาญี่ปุ่นแปลว่า “เด็กหน้าตาดี”) อะนิเมะที่มีตัวละครหลักเป็นชายหนุ่มที่หล่อเหลาและสง่างามเช่นฟุชิกิยูกิ

EDCHI: มีรากศัพท์มาจากตัวอักษรภาษาญี่ปุ่น “H” แปลว่า “ทะลึ่ง” อะนิเมะประเภทนี้มีมุขตลกสำหรับผู้ใหญ่ และมีภาพอนาจาร แต่ไม่เข้าข่ายความอนาจารเป็นจุดขายตัวอย่างเช่น canonocon จิ้งจอกสาว

Hentai: (ภาษาญี่ปุ่นว่า “จิตใจผิดปกติ” หรือ “พิลึก”) เป็นคำที่ใช้นอกประเทศญี่ปุ่นเพื่ออ้างถึงอะนิเมะที่จัดได้ว่าเป็นภาพอนาจาร ในญี่ปุ่นเรียกอะนิเมะประเภทนี้ว่า 18 アアニメ (อ่านว่า “Juhachikin Anime”; อะนิเมะสำหรับผู้ใหญ่อายุมากกว่า 18 ปี) หรือエロアニメ (อ่านว่า “Ero Anime”; มาจาก “อะนิเมะเกี่ยวกับกาม” แปลว่า อะนิเมะที่กระตุ้นความรู้สึกทางเพศ” ตัวอย่างเช่น La Blue Girl)

อะนิเมะสำหรับเด็ก: กำหนดเป้าหมายไปยังเด็กปฐมวัยเช่นโดราเอมอนนารูโตะนินจาจอมคาถา
Shonen: อนิเมะที่มีเป้าหมายแบบเด็ก ๆ อย่าง Dragon Ball
Shojo: อะนิเมะที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นสาว ๆ เช่น Sailor Moon

ดูanime

Senen: อนิเมะที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นเด็กวัยรุ่นตอนปลายเป็นผู้ชายอายุประมาณ 20 ปีอย่างโอ้! พระเจ้า
José: (ภาษาญี่ปุ่นแปลว่า“ หญิงสาว”) อนิเมะที่กำหนดเป้าหมายไปที่ผู้หญิงอายุประมาณ 20 ปี
Maho Shojo: รูปแบบของอะนิเมะประเภท Shojo ตัวละครหลักคือเด็กผู้หญิงที่มีพลังวิเศษชนิดหนึ่งเช่นการ์ดแคปเตอร์ซากุระ

Maho Shonen: เหมือนสาวน้อยเวทย์มนต์ แต่ตัวเอกเป็นผู้ชายเหมือน D.N. Angel
Shojo Ai / Yuri: อะนิเมะที่เน้นเรื่องรักร่วมเพศระหว่างผู้หญิงเช่นสตรอเบอร์รี่ตื่นตระหนก
Shonen Ai / Yaoi: อนิเมะที่เน้นเรื่องรักร่วมเพศเช่น Loveless

1 Anime ในญี่ปุ่นแน่นอนว่าในประเทศผู้ผลิตเขามองว่าอนิเมะเป็นสินค้าที่ทำกำไรได้มากทั้งในและนอกประเทศ เป็นสินค้าส่งออกที่สร้างรายได้มากมาย (ทั้งสินค้าลิขสิทธิ์และสินค้า Anime) มี บริษัท ที่เกี่ยวข้องกับอนิเมะมากมายเช่น Gonzo, Studio Ghibli, Gainax, Sunrise เป็นต้น

บริษัท เหล่านี้หลายแห่งมีผู้สร้างอนิเมะในเครือและในบ้านของพวกเขา มีรายการทีวีทั้งฟรีและจ่ายเงิน เรียกได้ว่าเราสามารถนั่งดู Anime ได้ทั้งวันทั้งคืน (มีฉายถึงตี 2 ตี 3 เขาไม่หวังค่าโฆษณา (เพราะทำไม่คุ้ม) รายได้หลักของเขามาจากการขายสินค้าและ ดีวีดี (เช่นโปเกมอนหรือเบย์เบลด

ด้านบนเป็นต้น) บอกเลยว่าอนิเมะเรื่องนี้แยกมา นอกเหนือจากการแสดงทางโทรทัศน์แล้ว ยังมีรูปแบบอื่น ๆ เช่น OVA (Original Video Animation) โรงภาพยนตร์เกมและหนังสือการ์ตูน ซึ่งเป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงความนิยมของ

2 Anime แต่ละเรื่องได้เป็นอย่างดี และยังทำรายได้ เป็นกอบเป็นกำ (หนังบางเรื่องทำเงิน. หนังดังทำเงินในบ้านเขา) กล่าวอีกนัย หนึ่งคือ Anime ในญี่ปุ่น เป็นสื่อ ที่ให้ความบันเทิง ทุกเพศ ทุกวัย และมีการ จำกัด เรทเหมือนละคร หรือภาพยนตร์ ปกติ Anime ในสังคมไทย อืมนี่เห็นได้ชัดเลยว่า

Anime คือการ์ตูนการ์ตูนสำหรับเด็ก ดังนั้น การ์ตูนที่ดีต้องปลอดภัย (ไม่มีความรุนแรง ไม่มีฉากเซ็กส์ และเซ็กส์) ดังนั้นลิขสิทธิ์ ของ Anime ในประเทศไทย จึงต้องดูจุดนี้ เป็นหลักอย่างไร ก็ตามอนิเมะ ตกเป็นจำเลย ของสังคมในเรื่อง การเป็นตัวอย่าง ที่ไม่ดีของความรุนแรง ในเด็ก ทำให้เกิดคดี

ข่มขืน มากขึ้น อันที่จริง เมื่อเทียบ กับละครหลังข่าว ของเราแล้ว Anime ก็ดูจะเบากว่า เช่นกัน ในส่วนของการ ทำตลาดอนิเมะ ในบ้านเราจะเน้นไปที่เด็กเล็ก เพื่อขายของเล่น (ที่ออกมามากมายจนนับไม่ถ้วน) ทำให้ภาพลักษณ์ของ Anime เหมือนโฆษณาหลอกเด็ก บางคนเน้นเรื่องของความกล้า

หาญความเสียสละความมีน้ำใจนักกีฬา แต่สิ่งเหล่านี้เข้าไม่ถึงเด็กเลย (เห็น แต่ของเล่นสู้กัน) หากพ่อแม่ทำตามและแนะนำแนวคิดเหล่านี้ให้กับเด็ก ๆ ก็จะมีประโยชน์มากขึ้นในตลาด VCD และ DVD เรียกได้ว่าบ้านเราโชคดีสุด ๆ ที่ถูกที่สุด (เรียกว่าถูกในญี่ปุ่นอีกแล้ว) แต่ตลาดยังไม่เป็นที่นิยม

เพราะเรายังบริโภคของเถื่อนกันอย่างแพร่ หลายทำให้ตัวแทน จำหน่ายไม่กล้าลงทุน เท่าผลตอบแทน ยิ่งลิขสิทธิ์ของ Anime มีไม่มากนัก แต่น่าจะพัฒนาไป ในทางที่ดี ได้ในระยะเวลา อันใกล้นี้

ดูanime

บทความต่อไป

Recent Posts

ฝาก - ถอน
เมนู